تبدیل شده به گور آرزوهایم

آنجه که هر روز صبح گلهای ارغوانی را به نمایش در می آوردم

حالا تبدیل شده به دشتی پر از لاله های سوخته

منی که دل تنهایم را به وجود تو عادت داده بودم

حالا در کوچه های غربت به دنبال دلم می گردم

دلی که سالها پیش آن را به عنوان هدیه به قلب تو دادم

اما تو آنرا پس فرستادی

و

.

.

دلم شکست

دل مغرور من زیر واژه های بی رحم تو خرد شد و شکست

او سالهاست که به من هم سر نزده ...

نمی دانم کجا دنبالش بگردم...

ولی این را خوب می دانم که جایی در این دنیای بی وفا پیدا کرده و

بر سر گور آرزوهای بر باد رفته اش ضجه می زند

دل من ساده بود و ساده عاشق شد

ساده هم سوخت و خاکستر شد